” قاب خاموش در مقابل سیل زنده ” نگاه تند دکتر محمددوست به بحران ارتباط صدا وسیما با مخاطب

 

مشهد – دکتر محمدحسین محمددوست، مدیر مرکز مطالعات راهبردی رسانه و ارتباطات فرا مهر ایرانیان، در گفتگویی تحلیلی با خبرنگار ما، از «گسست عمیق» میان صداوسیمای جمهوری اسلامی و مخاطبان امروز پرده برداشت و آن را حاصل «رویکرد تقابلی» این سازمان با رسانه‌های نوین دانست.

 

به گزارش خبرنگار ما، دکتر محمد حسین محمددوست با اشاره به «تلاطم شتابان عصر دیجیتال» تأکید کرد که الگوریتم‌های هوشمند شبکه‌های اجتماعی لحظه‌به‌لحظه ذائقه مخاطب را لمس می‌کنند، در حالی که بسیاری از برنامه‌های تلویزیونی همچون «ورق زدن تقویمی که سال‌هاست رنگ روزگار با آن درآمیخته» عمل می‌کنند.

 

اعتماد گسسته؛ هشداری برای شعارهای بی‌رمق

 

وی با بیان اینکه «اعتماد، آن سیمرغ بلورینی است که نه یک‌شبه به دام افتد و نه یک‌شبه پرواز کند»، هشدار داد: وقتی مخاطبان نهاد رسانه‌ای خود را در هزارتوی تکرار کلیشه‌های بی‌اثر می‌یابند، روی آوردن به رسانه‌هایی که دست‌کم «نقاب صداقت» بر چهره دارند، امری طبیعی است؛ حتی اگر آن نقاب بر چهره بیگانه نشسته باشد.

 

مدیر مرکز مطالعات راهبردی رسانه و ارتباطات فرا مهر ایرانیان، تحول در صداوسیما را صرفاً بازی با چند مهره مدیریتی یا جابه‌جایی گویندگان ندانست و تصریح کرد: «تحول حقیقی، در بازآفرینی بنیادین رابطه رسانه و مخاطب نهفته است؛ عبور از رویکرد “از بالا به پایین” به نگرشی “از پایین به بالا”» که ببیند مردم چه می‌خواهند.

 

معماری یکنواختی؛ از دکور تا ایده

 

این نویسنده و کارگردان تئاتر، تلویزیون و سینما با نقد «معماری یکنواختی» در برنامه‌های صداوسیما گفت: دکورهای آشنا که از نمایشی به نمایش دیگر کوچ کرده‌اند، موسیقی‌های قابل حدس، فرمت‌های فرسوده و حتی چهره‌هایی که لبخندشان بوی کهنگی می‌دهد، حقیقت پیام را در ذهن مخاطب به ورطه فراموشی می‌سپارد.

 

پیشنهاد عبور از «تک‌گویی ملال‌آور» به «چندصدایی هوشمند»

 

دکتر محمددوست با تأکید بر اینکه صداوسیما نباید صرفاً «آینه تمام نمای» فضای مجازی باشد اما می‌تواند از قدرت انتخاب، سرعت تعامل و تنوع آن بیاموزد، چهار گام اساسی را حیاتی خواند:

 

۱٫ آیینه دغدغه‌های مردم: تصویر کشیدن از معیشت دشوار، ازدواج سخت، اشتغال چالش‌برانگیز بدون شعارزدگی

۲٫ باغ رویش سلیقه‌ها: میدان دادن به طیف‌های گوناگون فکری در چارچوب ارزش‌های بنیادین انقلاب

۳٫ جوان‌گرایی راستین: به‌کارگیری شور و هوش جوانان خلاق، نه صرفاً چهره‌های جوان با روحیه پیر( استفاده از آثار تولیدی انجمن سینمای جوانان و انجمن نمایش)

۴٫ نواهای استانی؛ سمفونی ایران: اعتماد به استعدادهای درخشان سراسر کشور فارغ از مرزهای جغرافیایی و قومیتی( آثار تولیدی انجمن موسیقی و هنرمندان موسیقی سنتی و اقوام)

 

حرف آخر: امروز، اگر نه، پس کی؟

 

مدیر مرکز مطالعات راهبردی رسانه و ارتباطات فرا مهر ایرانیان در پایان تأکید کرد: صداوسیما هنوز فرصت نفس کشیدن دارد، اما نه با «مماشات بی‌ثمر» و نه با «پیرایه‌های سطحی». مردم ایران تشنه صداقت، رنگارنگی و نگاهی نو هستند و اگر قرار است قاب تلویزیون روشن بماند، باید آینه ایران امروز باشد؛ با همه رنگ‌ها، صداها و پیچیدگی‌هایش، نه پژواک ملال‌آور تکرار دیروز.