دعوت به نیکوکاری؛ روایتی از حضوری که به روشنای امید انجامید ( دکتر محمد حسین محمددوست )
گاهی در مسیر زندگی، لحظههایی پیش روی انسان قرار میگیرد که نه تنها یک دیدار، بلکه یک تجربه عمیق از معنا، انسانیت و مهرورزی است؛ لحظههایی که در آن، واژهها از توصیف عظمتِ احساس ناتوان میمانند و دل، پیش از قلم، به ستایش برمیخیزد.
امروز، به همراه جمعی از دوستان، توفیق حضور در مجموعهای را یافتیم که قریب به سه دهه است با اخلاص، همت و نگاهی سرشار از تعهد، در مسیر خدمت به بندگان نیازمند خداوند گام برمیدارد؛ مؤسسه خیریه انصار جوادالائمه علیهالسلام.
ورود به این مجموعه، صرفاً ورود به یک نهاد خیریه نبود؛ بلکه گام نهادن در فضایی بود آکنده از صفا، آرامش و عطر خدمت. فضایی که در آن، مهربانی نه در شعار، بلکه در عمل جاری است و نیکوکاری نه یک عنوان، بلکه حقیقتی زنده و جاری در روزمرگی خادمان آن به شمار میرود.
در این دیدار، آقای پنجهکوبی، مدیرعامل محترم مؤسسه، با بیانی صمیمی، روشن و آکنده از شوق خدمت، از مسیر پرفراز و نشیبی سخن گفتند که این مجموعه طی سالهای گذشته پیموده است؛ مسیری که مقصد آن، التیام دردهای پنهان و آشکار خانوادههای نیازمند بوده است.
ایشان با تأکید بر نگاه جامع و عزتمندانه مؤسسه در امر خدمترسانی، از مجموعهای از اقدامات اثرگذار یاد کردند؛ از جمله توزیع بستههای معیشتی برای خانوادههایی که فشار اقتصادی بر سفرههایشان سایه افکنده است،
پرداخت هزینههای درمانی بیماران برای التیام رنج کسانی که درگیر بیماری و دشواریهای درماناند،
اشتغالزایی برای ایجاد فرصتهای پایدار و کرامتمحور،
تأمین مسکن برای خانوادهها بهعنوان بنیادیترین نیاز آرامشبخش یک زندگی آبرومند، و نیز برگزاری دورههای آموزشی و مهارتآموزی برای توانمندسازی و ارتقای سطح زندگی مددجویان.
آنچه در سخنان ایشان بیش از همه جلوهگر بود، نه صرفاً شرح خدمات، بلکه شوقی صادقانه و عشقی بیپیرایه بود که از عمق جان برمیخاست. گویی هر خدمت، برای ایشان تنها یک فعالیت اداری نبود، بلکه عهدی بود الهی؛ عهدی برای خدمت، برای امیدآفرینی، و برای بازگرداندن لبخند به چهرههایی که روزگار، خستهشان کرده است.
در نگاه و کلام ایشان، این حقیقت بهروشنی دیده میشد که نیکوکاری، اگر با اخلاص و تدبیر همراه شود، میتواند از دلِ تنگی، وسعتی بسازد و از دلِ رنج، آرامش بیافریند. این مؤسسه، در واقع، تنها یک مرکز حمایتی نیست؛ بلکه مأمن دلهایی است که در جستوجوی تکیهگاهی مطمئناند، و پناهگاهی برای خانوادههایی است که نیاز دارند دوباره طعم امنیت، عزت و امید را بچشند.
آنچه امروز مشاهده شد، بیش از یک گزارش فعالیت، روایتِ مجاهدتی آرام و بیادعا بود؛ جهادِ مردانی و زنانی که در سکوت، چراغی را روشن نگاه داشتهاند تا تاریکیِ نیاز، مجال ماندگاری نیابد. بیتردید، ارزش چنین تلاشهایی تنها در آمار و ارقام خلاصه نمیشود، بلکه در لبخند کودکی معنا پیدا میکند که سفرهاش رنگ آرامش گرفته، در دعای مادری جلوه میکند که درمان فرزندش را ممکن دیده، و در دلِ پدری که با شغلی آبرومند، دوباره قامت راست کرده است.
بیگمان، آقای پنجهکوبی و مجموعه همکاران و خیرین همراه این مؤسسه، در زمره کسانی هستند که خدمت را نه وظیفهای گذرا، بلکه رسالتی ماندگار میدانند؛ رسالتی که ثمره آن، در دنیا امید و در آخرت پاداشی عظیم خواهد بود.
در پایان این دیدار، ضمن تقدیر و تشکر صمیمانه از زحمات ارزشمند مدیرعامل محترم و تمامی خادمان این مجموعه، امیدواریم این مسیر نورانی، بیش از پیش پرثمر و پربرکت باشد و دستهای مهربان این مؤسسه، همچنان مأمن دلهای بیپناه و تکیهگاه خانوادههای نیازمند باقی بماند.
باشد که نیکوکاری، این میراث جاودانه انسانیت، همواره در جان جامعه ما جاری و ساری بماند.